Η Ιερά Μονή Καρακάλλου είναι κτισμένη στην ανατολική πλευρά του Αγίου Όρους στην άκρη ενός λόφου και μέσα σε ένα πυκνόφυτο δάσος. Κατατάσσεται στην 11η θέση της ιεραρχίας των Αγιορείτικων Μονών, ενώ αρχιτεκτονικά η μορφή της θυμίζει ένα μεσαιωνικό κάστρο με τον χαρακτηριστικό περισπούδαστο πύργο που φέρει αμυντικές προστασίες όπως επάλξεις, πολεμίστρες, ζεματίστρες και καταχύστρες.
Σύμφωνα με αρκετά ιστορικά έγγραφα η ίδρυσή της Μονής Καρακάλλου τοποθετείται στις αρχές του 11ου αιώνα και ως κτήτορας αναφέρεται ο μοναχός Νικόλαος Καρακάλλας.
Η Ιερά Μονή Εσφιγμένου βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο της Αθωνικής Χερσονήσου. Κατατάσσεται στη 18η θέση της ιεραρχίας των αγιορείτικων μονών. Το μοναστήρι είναι χτισμένο ακριβώς δίπλα τη θάλασσα σε ένα μικρό ορμίσκο και πανηγυρίζει στην Ανάληψη του Κυρίου 40 ημέρες μετά το Πάσχα.
Στο νοτιοδυτικό τμήμα του Αγίου Όρους και ανάμεσα στις Μονές Σιμωνόπετρας και Διονυσίου βρίσκεται η Ιερά Μονή Γρηγορίου. Είναι παραθαλάσσια και περιβάλλεται από ένα ιδιαίτερα όμορφο φυσικό περιβάλλον στο οποίο είναι απόλυτα προσαρμοσμένη.
Αποτελεί τη 17η ιεραρχικά μονή του Αγίου Όρους και η ίδρυσή της τοποθετείται στο 1310. Ως ιδρυτής της αναφέρεται ο Όσιος Γρηγόριος που υπήρξε μαθητής του δασκάλου της νοεράς προσευχής Αγίου Γρηγορίου του Σιναϊτη.
Στο νοτιοδυτικό τμήμα της Αθωνικής Χερσονήσου τοποθετείται η 16η στην ιεραρχία Αγιορείτικη Μονή. Αυτή δεν είναι άλλη από την Ιερά Μονή Ξενοφώντος που ιδρύθηκε με πατριαρχικό συγγίλιο που εξέδωσε ο Πατριάρχης Γαβριήλ Δ' και ανεγέρθηκε από τον μοναχό Ξενοφώντα έως το 1010.
Πρόκειται για ένα παραθαλάσσιο μοναστήρι του οποίου η σημερινή όψη οφείλεται σε διαδοχικές επεκτάσεις και ανακαινίσεις που ολοκληρώθηκαν στα τέλη του 18ου αιώνα.
Η Ιερά Μονή Σταυρονικήτα βρίσκεται στην 15η θέση της ιεραρχικής κατάταξης των Μονών του Αγίου Όρους. Ιστορικά η ύπαρξη του μοναστηριού καταγράφεται από τα τέλη του 10ου αιώνα, αρχικά ως μονύδριο που έφερε την ονομασία Σταυρονικήτα.
Η προέλευση του ονόματος είναι συγκεχυμένη καθώς είτε προκύπτει από τους δύο μοναχούς Σταύρο και Νικήτα που συνδέονται με την ίδρυση του μοναστηριού, είτε οφείλεται στον Νικηφόρο Στραβονικήτα που και αυτός πιθανολογείται ως κτήτορας της Μονής.
Πρόκειται για την 1η στην ιεραρχική τάξη μονή του Αγίου Όρους και ταυτόχρονα για τη μεγαλύτερη σε έκταση μεταξύ των 20 συνολικά κοινοβιακών μοναστηριών της Αθωνικής Χερσονήσου. Το όνομά της σχετίζεται με το μέγεθος αλλά και με το χαρακτηριστικό ότι πάντα φιλοξενούσε μεγάλο αριθμό μοναχών, ο χαρακτηρισμός άλλωστε Λαύρα περιγράφει τα μοναστήρια με μεγάλο αριθμό μοναχών.
Στην 4η θέση της ιεραρχίας των αγιορείτικων μονών βρίσκεται η Ιερά Μονή Χιλανδαρίου. Το συγκεκριμένο μοναστήρι είναι σέρβικο και βρίσκεται ανάμεσα στα βουνά της βορειοανατολικής πλευράς της Αθωνικής Χερσονήσου.
Στην έκτη ιεραρχική τάξη μεταξύ των 20 κοινοβιακών Μονών της Αθωνικής Χερσονήσου τοποθετείται η Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου. Βρίσκεται σε απόσταση 500 περίπου μέτρων από την πρωτεύουσα του Αγίου Όρους Καρυές και απέχει από το Πρωτάτο κάτι λιγότερο από 10 λεπτά μέσω ενός λιθόστρωτου δρόμου.
Η ίδρυση του μοναστηριού τοποθετείται εντός του 12ου αιώνα. Αρχικά υπήρξε κοινοβιακή, για κάποιο διάστημα μετατράπηκε σε ιδιόρρυθμη και στη συνέχεια επανήλθε πάλι στην αρχική της κατάσταση.
Η Ιερά Μονή Διονυσίου βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά της χερσονήσου του Αγίου Όρους ανάμεσα στις μονές Γρηγορίου και Αγίου Παύλου. Είναι η 5η στην ιεραρχία των Αγιορείτικων Μονών και η ίδρυσή της τοποθετείται στα μέσα του 14ου αιώνα (1375).
Ιδρυτής της μονής είναι ο Όσιος Διονύσιος από την Κορησσό Καστοριάς, ενώ κύριος χρηματοδότης και δωρητής υπήρξε ο Αυτοκράτορας από την Τραπεζούντα, Αλέξιος Γ' ο Κομνηνός.
Η Ιερά Μονή Ιβήρων είναι η 3η τη τάξει των Αγιορείτικων κοινοβιακών μονών και τοποθετείται στη βορειοανατολική πλευρά της αθωνικής χερσονήσου επάνω σε ένα μικρό όρμο.