Χτισμένη σε ύψωμα 220 μέτρων πάνω από τον Αδάμαντα βρίσκεται η Πλάκα, η πρωτεύουσα της Μήλου. Πρόκειται για έναν από τους γραφικότερους οικισμούς των Κυκλάδων, με τα πλακόστρωτα δρομάκια και τα ολόλευκα ασβεστωμένα σπιτάκια με τη χαρακτηριστική κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική να συνθέτουν μία μοναδική εικόνα. Ιδρύθηκε το 1800 μετά την καταστροφή της παλιάς Χώρας και οφείλει το όνομά της στο γεγονός ότι χτίστηκε σε μία εντελώς επίπεδη τοποθεσία. Πάνω από την Πλάκα δεσπόζει το Ενετικό Κάστρο του 13ου αιώνα, που προσφέρει μία μοναδική θέα σε ένα από τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα του Αιγαίου.

Άρρηκτα δεμένη με τη γενικότερη ιστορική πορεία του νησιού, η μεταλλευτική δραστηριότητα ξεκίνησε στη Μήλο κατά τη νεολιθική εποχή, το 8000 π.Χ. Χάρη στην ηφαιστειακή προέλευση του νησιού, το έδαφος της Μήλου διαθέτει έναν μοναδικό ορυκτό πλούτο και στο πέρασμα των αιώνων αναπτύχθηκε σε σημαντικό βαθμό η εξόρυξη και εμπορία τους για διάφορες χρήσεις, όπως θείο, καολίνη, αλουνίτη, τραχείτη κ.ά. Το Μεταλλευτικό Μουσείο της Μήλου άνοιξε τις πύλες του το 1998 στον Αδάμαντα, σε ένα διώροφο κτίριο.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Μήλου βρίσκεται στην πρωτεύουσα του νησιού Πλάκα και στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό κτίριο του 19ου αιώνα, που αποτελεί έργο του Γερμανού αρχιτέκτονα Ερνστ Τσίλλερ και λειτουργεί ως μουσείο από το 1985. Στα εκθέματά του περιλαμβάνονται κυρίως ευρήματα της προϊστορικής εποχής με ευρήματα από την αρχαία πόλη της Φυλακωπής, αλλά και διάφορα άλλα ευρήματα της γεωμετρικής, αρχαϊκής, κλασικής και ελληνιστικής περιόδου, προερχόμενα από τον οικισμό Κλήμα, που υπήρξε το κέντρο του νησιού.

Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο ταφικό μνημείο που χρονολογείται από την εποχή των πρώτων χριστιανών. Οι Κατακόμβες Μήλου αποτελούν το αρχαιότερο παλαιοχριστιανικό μνημείο της Ελλάδας, γεγονός που έκανε την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία να ανακηρύξει τη Μήλο “Ιερό Νησί” το 2009.

Πολύ κοντά στο παραθαλάσσιο χωριό Κλήμα, βρίσκονται τα ερείπια της ομώνυμης αρχαίας πόλης που αποτέλεσε το πρώτο λιμάνι του νησιού. Η πόλη χτίστηκε από Δωριείς προερχόμενους από τη Σπάρτη γύρω στο 1100 π.Χ. Σήμερα σώζονται οι δύο ακρόπολεις του οικισμού στο λόφο του Προφήτη Ηλία και στο Πυργάκι, τμήματα του αρχαίου τείχους και το ρωμαϊκό θέατρο, που διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση. Στην περιοχή επίσης βρέθηκε και το διάσημο άγαλμα της Αφροδίτης της Μήλου.

Χωρίς αμφιβολία ένας από τους σημαντικότερους λόγους που η Μήλος βρίσκεται ψηλά στις προτιμήσεις των επισκεπτών είναι οι παραλίες της. Συνολικά οι ακτές του νησιού φιλοξενούν περίπου 70 ακρογιαλιές, με καταγάλανα νερά και μοναδικά ηφαιστειακά τοπία. Μερικές από τις πιο φημισμένες είναι:

Το Σκυριανό αλογάκι είναι μία από τις σπάνιες φυλές αλόγων που υπάρχουν στον κόσμο. Πρόκειται για ένα αυτόχθονο μικρόσωμο άλογο που υπήρχε στην αρχαιότητα σε όλη την Ελλάδα, ωστόσο κατάφερε να επιβιώσει μόνο στη Σκύρο. Τα σκυριανά αλογάκια είναι κοντά, μικρόσωμα, έχουν μακριά χαίτη, καμπυλωτή ράχη και μεγάλη κοιλιά, ενώ τα χαρακτηρίζει η μεγάλη αντοχή. Τα πόδια τους είναι λεπτά, γερά και νευρώδη με δυνατές κλειδώσεις. Η ουρά είναι τοποθετημένη χαμηλά, θυσανωτή και μακριά. Παλιότερα χρησίμευαν μόνο για το αλώνισμα και όχι για το φόρτωμα.

Σκύρος παραλίες ενός “γνήσιου προορισμού”

Με τις ρίζες στις στην αρχαιότητα και τις διονυσιακές τελετές, η Αποκριά στη Σκύρο αποτελεί αναμφίβολα το σημαντικότερο πολιτιστικό γεγονός και ταυτόχρονα μία αφορμή για επίσκεψη στο νησί. Εκτός από τις θεατρικές παραστάσεις και τα λαϊκά γλέντια που στήνονται, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το έθιμο κατά το οποίο οι κάτοικοι μεταμορφώνονται σε "Κορέλες" και "Φράγκους".

Ιδρύθηκε το 1964 από το Μάνο Φαλτάιτς και αποτελεί ένα από τα πρώτα ιστορικά Λαογραφικά Μουσεία της Ελλάδας, έχοντας ως στόχο τη διάσωση της πλούσιας παράδοσης της Σκύρου. Στεγάζεται στο παλιό αρχοντικό των Φαταγηδών, που είναι χτισμένο πάνω στον μεγαλύτερο πύργο των αρχαίων πελασγικών τειχών, τον επονομαζόμενο "Παλαιόπυργο".