Σε όλο το νησί της Σύρου υπάρχουν εκπληκτικές παραλίες αμμουδερές ή με βότσαλο και  στην πλειοψηφία τους οργανωμένες.

Η κοντινότερη παραλία στην Ερμούπολη είναι η Αζόλιμνος. Πρόκειται για μία πολυσύχναστη αμμουδερή παραλία όπου διατίθενται πολλά καταλύματα και ταβερνάκια.

Συνεχίζοντας το δρόμο προς τα νότια, συναντούμε την όμορφη και ήσυχη παραλία Σαντορινιοί και λίγο παρακάτω τη Βάρη, μία αμμουδερή παραλία που προσφέρει πολλές ανέσεις και ακριβώς δίπλα της, το Αχλάδι.

Η γεωγραφική θέση της Σύρου με το σημαντικό λιμάνι της, την κατέστησαν ένα κόμβο επιρροής διαφορετικών πολιτισμών, γεγονός που είναι εμφανές και στην τοπική κουζίνα του νησιού.

Τα τοπικά πιάτα και οι συνταγές χαρακτηρίζονται από μια πολυσυλλεκτική αύρα και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι εδώ τυπώθηκε το πρώτο βιβλίο μαγειρικής στην Ελλάδα, λίγο μετά την Επανάσταση του 1821. 

Τα τείχη του Μάαστριχ φυσικά σήμερα δεν υπάρχουν, όμως ο επισκέπτης θα έρθει σε επαφή με κάποια σημεία που διατηρούνται σήμερα. Η "Πύλη της Κόλασης" (Helpoort) είναι η παλιότερη επιζών πύλη στην Ολλανδία. Ήταν μέρος της παλιάς οχύρωσης της πόλης, χτίστηκε το 1229 και για πάνω από 2 αιώνες προστάτευε την πόλη και τους κατοίκους τους από επίδοξους ληστές και κατακτητές. Κατά των 15ο αιώνα χτίστηκε η νεότερη οχύρωση της πόλης που περικύκλωσε την Πύλη της Κόλασης, με αποτέλεσμα να χάσει την σημαντικότητα της.

Η Ρωμαιοκαθολική Βασιλική του Αγίου Σερβάτιου βρίσκετε στην πλατεία Vrijthof και είναι αφιερωμένη στον Αρμένιο ιεραπόστολο Σερβάτιο, ο οποίος ήταν και ο πρώτος επίσκοπος της πόλης του Μααστρίχτ. Η σημερινή εκκλησία είναι η τέταρτη εκκλησία που χτίστηκε στο σημείο όπου ήταν και ο τάφος του Αγίου Σερβάτιου. Αρχικά στο σημείο ήταν ένα μικρό παρεκκλήσι και αντικαταστάθηκε από μια μεγαλύτερη πέτρινη εκκλησία των 6ο αιώνα. Η συνεχόμενη αύξηση των προσκυνητών δημιούργησε την ανάγκη να χτιστή μια μεγάλη εκκλησία κατά των 9ο/10ο αιώνα.

Το μουσείο Καλών Τεχνών Bonnefanten, ιδρύθηκε το 1884 οως ένα ιστορικό και αρχαιολογικό μουσείο. Το όνομα του προκύπτει από τα Γαλλικά bons enfants που σημαίνει "καλά παιδιά", που ήταν το όνομα ενός μοναστηριού που στέγασε το μουσείο από το 1951 μέχρι το 1978. Το 1995 το μουσείο μεταφέρθηκε στην τωρινή τοποθεσία του σε ένα κτίριο που σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Aldo Rossi και αποτελεί ένα από τα σύμβολα της πόλης. Από το 1999 και μετά το μουσείο έχει γίνει αποκλειστικά ένα μουσείο τέχνης και οι αρχαιολογικές και ιστορικές εκθέσεις έχουν μεταφερθεί σε άλλα μουσεία.

Η Αλόννησος φημίζεται για το φρέσκο ψάρι και κυρίως για τους αστακούς και τα καβούρια. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε αστακομακαρονάδα, γίδα με μακαρονάδα που προσφέρεται συνήθως στους γάμους και στα μεγάλα πανηγύρια, κατσίκι με μαύρες αγκινάρες, στριφτές τυρόπιτες και χορτόπιτες που φτιάχνονται στο τηγάνι και κρεμμυδόπιτα με τραχανά και μυζήθρα. Πολύ ξεχωριστά εδέσματα είναι το μπουρέκι από γίδα βραστή σε φύλλα και τα πουγγιά με χόρτα. Για να γλυκαθείτε δοκιμάστε τα χαμαλιά, τα αμυγδαλωτά και την καρυδόπιτα Αλοννήσου.

Ο Καθεδρικός της Μάλαγα είναι μια αναγεννησιακή εκκλησία που βρίσκετε μέσα στα όρια που βρίσκονταν τα αραβικά τοίχοι. Ο Καθεδρικός δημιουργεί ένα υπέροχο αρχιτεκτονικό σύνολο με το παλάτι Αλκαθάμπα και το κάστρο του Γκιμπραλφάρο. Χτίστηκε μεταξύ του 1528 και 1782, ακολουθώντας τα πλάνα του Diego de Siloe. Το εσωτερικού του ναού ακολουθεί επίσης αναγεννησιακό ρυθμό όμως η πρόσοψη, σε αντίθεση, είναι στυλ μπαρόκ και διαχωρίζετε σε δύο ορόφους, στον πρώτο όροφο υπάρχουν τρεις αψίδες που μέσα του θα βρείτε πόρτες που ξεχωρίζουν από της μαρμάρινες στήλες.

Ένα ακόμα από τα πολλά μουσείο του Πικάσο που βρίσκονται ανά την υφήλιο, αλλά το συγκεκριμένο μουσείο έχει την ιδιαιτερότητα ότι βρίσκετε στην γενέτειρα του διάσημου ζωγράφου. Άνοιξε το 2003 στο παλάτι Buenavista και διαθέτει συλλογή από 155 έργα που είναι δωρεά από μέλη της οικογενείας του Πικάσο. Το 2009, το ίδρυμα Paul, Christine και Bernard Ruiz-Picasso που του ανήκε η συλλογή, ενώθηκε με το ίδρυμα Museo Picasso Málaga που λειτουργούσε το μουσείο, με σκοπό την καλύτερη προώθηση του έργου του διάσημου καλλιτέχνη και την αναγέννησης της πολιτισμικής ζωής της πόλης.

Η Πλατεία Συντάγματος αποτελεί την καρδιά της πόλης και ιδιαίτερα της τουριστικής ζωής, καθώς ένας από τους ελάχιστους ελεύθερους χώρους της πόλης. Κατά την Μαυριτανική εποχή ονομάζονταν "Πλατεία των Τεσσάρων Οδών" ή "Δημόσια Πλατεία" και μετονομάστηκε σε Πλατεία Συντάγματος το 1812. Κατά των 19ο αιώνα έγιναν αρκετές αλλαγές στην πλατεία. Αρκετά κτίρια κατεδαφίστηκαν και κάποια άλλα χτίστηκαν για να στεγάζουν εμπορικές δραστηριότητες όπως γκαλερί. Επί της πλατείας βρίσκονταν στο παρελθών το δημαρχείο (1869), το σπίτι του κυβερνήτη, η φυλακή και το δικαστήριο.

Το αρχαίο αυτό κάστρο είναι χτισμένο στο βουνό σε υψόμετρο 131 μέτρων, πάνω από το Παλάτι Αλκαθάμπα. Χρονολογείτε από την εποχή που οι Φοίνικες ίδρυσαν την πόλη. Στην αρχή του 14ου αιώνα, ο Yusuf I του Βασιλείου της Γρανάδα έφτιαξε το παρών κάστρο του Γκιμπραλφάρο αντικαθιστώντας τα ερείπια των κατασκευών των Φοινίκων. Το όνομα του προέρχεται από την Φοινικική λέξη για το φως, Jbel-Faro, που σημαίνει "Πέτρα του Φωτός". Η θέα από το κάστρο προς την πόλη της Μάλαγα και την μεσόγειο είναι εντυπωσιακή.