Το αρχαίο θέατρο της Ερέτριας είναι ίσως το σημαντικότερο αξιοθέατο της πόλης. Βρίσκεται στα δυτικά της πόλης και σύμφωνα με τα ευρήματα η ημερομηνία κατασκευής του τοποθετείται στις αρχές του 5ου π.Χ. αιώνα, μετά την περσική εισβολή και άκμασε τον 4ο π.Χ. αιώνα. Για το κοίλο του θεάτρου δε χρησιμοποιήθηκε η φυσική πλαγιά αλλά κατασκευάστηκε τεχνητός λόφος με επιχωμάτωση. Όταν πρωτοχτίστηκε, η σκηνή έμοιαζε με ανάκτορο, ενώ κατά την περίοδο της ακμής του, τον 4ο αιώνα π.Χ. επεκτάθηκε και πήρε τη σημερινή του μορφή.

Η Άνδρος είναι ένα πολύ ιδιαίτερο νησί, με βουνά, πεδιάδες, ποτάμια και φυσικά παραλίες, με αποτέλεσμα να έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να περπατήσει κανείς στα πολλά του μονοπάτια. Τα μονοπάτια αυτά υπήρχαν πάντα στο νησί για να ενώνουν χωριά και οικισμούς. Μετά τη χρήση του αυτοκινήτου ως βασικό μέσο μεταφοράς τα μονοπάτια εγκαταλείφθηκαν σε ένα μεγάλο βαθμό, αλλά τα τελευταία χρόνια η νομαρχία αλλά και σύλλογοι τα συντηρούν.

Το Μπατσί της Άνδρου είναι ένα παραδοσιακό, παραθαλάσσιο χωριό, μόλις 8 χιλιόμετρα από το Γαύριο και 27 χιλιόμετρα από τη Χώρα. Η παραλία του Μπατσί είναι πολύ μεγάλη και έχει γαλάζια σημαία. Οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού είναι 924 και είναι ένα από τα τουριστικότερα χωριά του νησιού. Είναι χτισμένο αμφιθεατρικά, γεγονός που δίνει τη δυνατότητα να απολαύσετε τη θέα προς τη θάλασσα από οποιοδήποτε σημείο, υπάρχουν ξενοδοχεία και ξενώνες και πολλά μπαρ διαφόρων στιλ, μη αφήνοντας κανένα παραπονεμένο.

Το μουσείο της Ερέτριας λειτουργεί από το 1991 και παρουσιάζει με εξαιρετικό τρόπο την ιστορία της πόλης από τα προϊστορικά χρόνια έως και τη ρωμαϊκή εποχή. Από τα διασημότερα εκθέματα του μουσείου είναι ο μικρός πήλινος Κένταυρος, που βρέθηκε στο νεκροταφείο του Λευκαντίου και είναι η αρχαιότερη αναπαράσταση του μυθικού αυτού πλάσματος.

Το Πεζονήσι της Ερέτριας, γνωστό και ως "Νησί των Ονείρων", πρόκειται για ένα πολύ μικρό νησί στο οποίο από την Ερέτρια κάποιος μπορεί να πάει περπατώντας. Βρίσκεται στην προέκταση του λιμανιού από την απέναντι μεριά του λιμένα και οι παραλίες του είναι γαλανές και πεντακάθαρες. Τη δεκαετία του '70, '80 και αργότερα λειτουργούσε ξενοδοχείο και εστιατόρια, αλλά τα τελευταία χρόνια οι εγκαταστάσεις έχουν εγκαταλειφθεί. Υπάρχουν σκέψης ενοικίασης των εγκαταστάσεων και του νησιού σε ιδιώτη, ή αξιοποίησή τους από τη δημοτική αρχή.

Η Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου βρίσκεται πολύ κοντά την Ερέτρια, σε μια κατάφυτη περιοχή από πεύκα, ελιές και πολλά φυτά. Το μοναστήρι έχει χτιστεί πάνω σε ερείπια παλαιοχριστιανικού ναού, αλλά οι τοιχογραφίες έχουν καταστραφεί λόγω φωτιάς την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Η μονή αναφέρεται συχνά ως "ΑΡΜΑ" και θεωρείται ότι προέρχεται από την ημερομηνία που αναγράφεται στην επιγραφή της εισόδου, όμως είναι λάθος, καθώς η ημερομηνία αναγραφής είναι ΖΡΜΕ, δηλαδή 7145 χρόνια από κτίσεως κόσμου.

Κάτω από την αρχαία νεκρόπολη της Αλεξάνδρειας, δυτικά του ιστορικού κέντρου και αρκετά κοντά στο Σεραπείο της Αλεξάνδρειας βρίσκονται οι Κατακόμβες του Κομ ελ Σουκάφα. Το όνομά τους μεταφράζεται από τα αραβικά ως “Τύμβος από Θραύσματα” και σχετίζεται με την παράδοση του σπασίματος των αγγείων με τα οποία οι επισκέπτες του ταφικού συγκροτήματος έφερναν φαγητό και κρασί στους νεκρούς.

Περίπου 5 χιλιόμετρα ανατολικά του ιστορικού κέντρου της Αλεξάνδρειας βρίσκεται ο ζωολογικός κήπος της πόλης. Η ιδέα για την ίδρυση του κήπου και τα πρώτα βήματα της δημιουργίας του ξεκίνησαν το 1916, ενώ επίσημα λειτουργεί από το 1956.

Μια ελληνική ιδιοκτησία

Στα βορειοδυτικά περίχωρα της πρωτεύουσας της Ιορδανίας και δίπλα στο πάρκο Αλ Χουσείν βρίσκεται το Βασιλικό Μουσείο Αυτοκινήτου. Ιδρύθηκε το 2003 από τον βασιλιά Αμπντάλα Β' της Ιορδανίας και είναι αφιερωμένο στη συλλογή οχημάτων του βασιλιά Χουσεΐν (Hussein bin Talal) που ήταν λάτρης των αυτοκινήτων και κυβέρνησε την Ιορδανία από το 1952 έως το 1999.

Τεράστια συλλογή βασιλικών, vintage, αλλά και σπορ αυτοκινήτων

Το Ναυτικό Μουσείο Άνδρου ιδρύθηκε το 1972. Ήταν πολύ λογικό να δημιουργηθεί ένα τέτοιο μουσείο στην Άνδρο, καθώς οι Ανδριώτες είναι κατά κύριο λόγο ναυτικοί. Το κτίριο στο οποίο στεγάζεται το μουσείο έχει γίνει δωρεά από το Δημήτριο Ράλλια το 1957. Η συλλογή των εκθεμάτων περιλαμβάνει τοπικές παραδοσιακές ενδυμασίες, παλιά ναυλοσύμφωνα, ασφαλιστήρια συμβόλαια του Ανδριακού Συνεταιρισμού, ναυτικά ημερολόγια Ανδριωτών ναυτικών, λιθογραφίες καραβιών και πολλά ακόμη εκθέματα που αναδεικνύουν τη ναυτική ιστορία του νησιού από το 1750 μέχρι και σήμερα.