Η Αρχαία Κόρινθος έχει υπάρξει μία από τις σημαντικότερες πόλεις της αρχαίας Ελλάδας. Ήταν πόλη που κατοικήθηκε από τη νεολιθική εποχή και πολλοί Φοίνικες έμειναν στην πόλη, γεγονός που φαίνεται από τη λατρεία στο Μελίκαρτο, εξελληνισμένο όνομα του φοινικικού Μελκάρθ. Κατά τους περσικούς πολέμους ήταν μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές δυνάμεις, με το μεγαλύτερο στόλο μετά τον αθηναϊκό. Ο πελοποννησιακός πόλεμος ξεκίνησε με αφορμή την κόντρα των Κορινθίων με τους Αθηναίους για εμπορικούς λόγους.

Το Ιστορικό και Λαογραφικό μουσείο Κορίνθου ιδρύθηκε με σκοπό να προωθήσει τις τοπικές φορεσιές και έθιμα της ευρύτερης περιοχής. Το κτίριο είναι τριώροφο και στους δύο κάτω ορόφους θα δείτε τοπικές φορεσιές, ανδρικές και γυναικείες καθώς και αντικείμενα καθημερινής χρήσης, εργαλεία και τα πάντα σχετικά με τον αγροτικό βίο της περιοχής. Ο τρίτος όροφος προορίζεται για περιοδικές εκθέσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα και είναι επισκέψιμος και από άτομα με αναπηρία.

Ο λόφος του Ακροκορίνθου είναι ένας απότομος βράχος με ύψος 575 μέτρων και στους βόρειους πρόποδες ήταν χτισμένη η αρχαία Κόρινθος. Το πρόβλημα του Ακροκορίνθου ήταν πάντα το γεγονός ότι δεν είχε νερό, αλλά σύμφωνα με το μύθο ο βράχος απέκτησε πηγή όταν ο Σίσυφος είδε από εκεί πάνω το Δία να απαγάγει την κόρη του Ασωπού, του το είπε και αυτός ως δώρο του έδωσε νερό. Οχυρώθηκε πρώτη φορά από τον Κύψελο και μετά έγιναν επεκτάσεις και επιδιορθώσεις από τους Μακεδόνες, του Ρωμαίους, τους Βυζαντινούς, τους Φράγκους και τους Τούρκους.

Στη νότια όχθη του ποταμού Δούναβη εκεί που εκτείνεται το ιστορικό κέντρο της Αυστριακής πόλης του Λιντς δεσπόζει ο Νέος Καθεδρικός Ναός που είναι αφιερωμένος στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Το επιβλητικό οικοδόμημα άρχισε να χτίζεται το 1855 και με μετά από μια παρατεταμένη περίοδο κατασκευής στην οποία υπήρξαν οικονομικοί περιορισμοί αλλά και μια διαδοχή διαφορετικών αρχιτεκτόνων ολοκληρώθηκε επίσημα το 1924. 

Λίγα μέτρα δυτικά του κέντρου της πόλης και σε μικρή απόσταση από τον καθεδρικό συναντά κανείς το κτίριο του Κρατικού Θεάτρου. Η ίδρυση του θεατρικού οργανισμού ανάγεται στο 1751, το σημερινό όμως οικοδόμημα χτίστηκε μεταξύ 1956 και 1958 καθώς το προηγούμενο υπέστει μεγάλες καταστροφές κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το θέατρο αποτελεί έναν πολιτιστικό κόμβο για την πόλη του Λιντς, ενώ με εκδηλώσεις και εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες συμβάλει στην εκτίμηση και την κατανόηση των θεατρικών τεχνών από την τοπική κοινωνία.

Το όρος Όλυμπος της Εύβοιας βρίσκεται στο κέντρο του νησιού, πολύ κοντά στην Ερέτρια. Έχει ύψος 1.172 μέτρα και η βλάστησή του είναι κατά κύριο λόγο από έλατα και πεύκα. Ο αέρας είναι πολύ καθαρός, αλλά έχει κρύο και ομίχλη κατά κύριο λόγο. Υπάρχουν μονοπάτια για αναβάσεις και μπορείτε να τα ακολουθήσετε και να θαυμάσετε τη φύση και το τοπίο.

Το Μπατσί της Άνδρου είναι ένα παραδοσιακό, παραθαλάσσιο χωριό, μόλις 8 χιλιόμετρα από το Γαύριο και 27 χιλιόμετρα από τη Χώρα. Η παραλία του Μπατσί είναι πολύ μεγάλη και έχει γαλάζια σημαία. Οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού είναι 924 και είναι ένα από τα τουριστικότερα χωριά του νησιού. Είναι χτισμένο αμφιθεατρικά, γεγονός που δίνει τη δυνατότητα να απολαύσετε τη θέα προς τη θάλασσα από οποιοδήποτε σημείο, υπάρχουν ξενοδοχεία και ξενώνες και πολλά μπαρ διαφόρων στιλ, μη αφήνοντας κανένα παραπονεμένο.

Η Άνδρος είναι το νησί πολλών γνωστών και πλούσιων οικογενειών, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα η Χώρα του νησιού να έχει ένα ιδιαίτερο χρώμα, γεμάτη αρχοντικά, πλακόστρωτους πεζόδρομους, πλατείες, αγάλματα γνωστών καλλιτεχνών αλλά και μουσεία και βιβλιοθήκες.

Το αρχαιολογικό μουσείο Άνδρου περιλαμβάνει εκθέματα από το γεωμετρικό οικισμό Ζαγοράς, γλυπτά από την αρχαϊκή έως και ρωμαϊκή εποχή, συλλογή επιγραφών και γλυπτά από την πρωτοβυζαντινή και βυζαντινή περίοδο. Χτίστηκε το 1981 και κατά τη χειμερινή περίοδο (1 Νοεμβρίου - 31 Μαρτίου) είναι ανοιχτό Παρασκευή και Κυριακή 08:00-15:00 ενώ τη θερινή περίοδο (25 Ιουνίου - 31 Οκτωβρίου) Τρίτη-Κυριακή 09:00-16:00.

Η Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου βρίσκεται πολύ κοντά την Ερέτρια, σε μια κατάφυτη περιοχή από πεύκα, ελιές και πολλά φυτά. Το μοναστήρι έχει χτιστεί πάνω σε ερείπια παλαιοχριστιανικού ναού, αλλά οι τοιχογραφίες έχουν καταστραφεί λόγω φωτιάς την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Η μονή αναφέρεται συχνά ως "ΑΡΜΑ" και θεωρείται ότι προέρχεται από την ημερομηνία που αναγράφεται στην επιγραφή της εισόδου, όμως είναι λάθος, καθώς η ημερομηνία αναγραφής είναι ΖΡΜΕ, δηλαδή 7145 χρόνια από κτίσεως κόσμου.