Ο ναός του Δία ή Καπιτώλιο είναι ένας ρωμαϊκός ναός που βρίσκεται στο βόρειο άκρο της αρχαίας πόλης. Ιδρύθηκε τον 2ο αιώνα π.Χ και ταυτίστηκε με την αυξανόμενη ρωμαϊκή επιρροή η οποία περιόρισε την λατρεία του Απόλλωνα υπέρ αυτής του Δία που θεωρούνταν ο προστάτης της Ρώμης. Η κατάκτηση της Πομπηίας από τους Ρωμαίους το 310π.Χ επιτάχυνε τις αλλαγές στην αρχιτεκτονική, την πολιτική αλλά και την θρησκευτική προσέγγιση κάτι που εκτόξευσε τη Λατρεία του Δία και προ-οικονομούσε την ανάδειξη ενός ναού του σε κύριο θρησκευτικό κέντρο της περιοχής.

Πρόκειται για ένα σχετικά πολύ καλά διατηρημένο ερείπιο μιας ρωμαϊκής ιδιωτικής κατοικίας που βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα των προαστίων που περιβάλουν την Πομπηία. Παρότι για αρκετούς αιώνες έμεινε θαμμένη κάτω από πολλά μέτρα στάχτης η υλικές ζημιές που υπέστη ήταν μικρές και το μεγαλύτερο μέρος των τοιχογραφιών και της εσωτερικής διακόσμησης έχουν διατηρηθεί άθικτα. Το όνομά της προκύπτει από τις ιδιαίτερες τοιχογραφίες που κοσμούν ένα δωμάτιο της οικίας και απεικονίζουν ένα θρησκευτικό τελετουργικό.

Η πλατεία του Πρίγκιπα πήρε το όνομα της μετά από την πτώση από άλογο και τον θάνατο του πρίγκιπα Juan το 1500. Σήμερα είναι μια περιποιημένη πλατεία, με ένα όμορφο μωσαϊκό, δέντρα, παγκάκια και μια μικρή παιδική χαρά. Περιμετρικά της πλατείας βρίσκονται πολλές ταβέρνες για να απολαύσετε τάπας και το ποτό σας, μερικές από αυτές μάλιστα χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερη διακόσμηση. Στη θέα δεσπόζει το επιβλητικό κόκκινο ξενοδοχείο Alhambra Palace, στους πρόποδες του βουνού.

Πρόκειται για το δεύτερο μεγαλύτερο μουσείο σε πανελλήνιο επίπεδο, το νέο αρχαιολογικό μουσείο της Πάτρας θεωρείται μια κοιτίδα πολιτισμού για ολόκληρη την Αχαία. Η δημιουργία του ήταν όραμα της πρώην υπουργού πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη αλλά οι εργασίες ανέγερσής του δεν άρχισαν παρά το 2004. Αρχικός στόχος ήταν η ολοκλήρωση του έργου μέχρι το 2006 όταν η Πάτρα έγινε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης όμως τελικά τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν στις 24 Ιουλίου του 2009.

Τα αρχοντικά της Καστοριάς είναι από τα πιο εντυπωσιακά δείγματα παραδοσιακής μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής του 17ου και 18ου αιώνα. Μιας περιόδου ακμής για την πόλη που ταυτίστηκε με την κατακόρυφη ανάπτυξη της γουνοποιίας και την ανάπτυξη του εμπορίου της Καστοριανής γούνας.