Τι είναι το Σπήλαιο της Μελισσάνης;
Το Σπήλαιο Μελισσάνης βρίσκεται στον Καραβόμυλο, 2 χιλιόμετρα από τη Σάμη και είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά φυσικά και γεωλογικά αξιοθέατα της ελληνικής επικράτειας. Πρόκειται για μια σπηλιά με λίμνη στη μέση, η οποία αποκαλύφθηκε όταν η οροφή της κατέρρευσε πριν από χιλιάδες χρόνια.
Τα αρχαία ευρύματα και το όνομα Μελισσάνη
Το Λιμνοσπήλαιο της Μελισσάνης που αναφέρεται και ως "Σπήλαιο των Νυμφών", πήρε το όνομά του από τη Νύμφη της αρχαιότητας Μελισσάνθη που σύμφωνα με το μύθο αυτοκτόνησε πέφτοντας στη λίμνη όταν ο θεός Πάνας απέρριψε τον έρωτά της.
Κατά τις ανασκαφές του 1960, στο νησάκι που βρίσκεται στο μέσο της λίμνης ανακαλύφθηκαν πήλινα ειδώλια του θεού Πάνα, καθώς και άλλα ευρήματα (κτερίσματα) τα οποία επιβεβαιώνουν ότι ο χώρος χρησιμοποιούνταν ως τόπος λατρείας στην αρχαιότητα.
Πότε είναι καλύτερα να επισκεφτείτε το Σπήλαιο της Μελισσάνης;
Η φυσική είσοδος είναι 40x50 μέτρα, αλλά έχει δημιουργηθεί τεχνητή είσοδος με σκαλοπάτια και ένα μακρύ υπόγειο διάδρομο. Αυτό κάνει το Σπήλαιο Μελισσάνης επισκέψιμο με τους επισκέπτες να κάνουν βαρκάδα, θαυμάζοντας τους σταλακτίτες με τα περίεργα σχήματα που κρέμονται από την οροφή. Μαλιστα η καλύτερη ώρα για την επίσκεψή σας εδώ είναι μεταξύ 11:00 με 14:00. Τότε ο ήλιος βρίσκεται κατακόρυφα στον ουρανό και φωτίζει τα νερά της λίμνης χαρίζοντας τους ένα μαγικό γαλαζοπράσινο χρώμα.
Σπήλαιο Μελισσάνης: ένα μοναδικό γεωλογικό φαινόμενο
Το Σπήλαιο Μελισσάνης σχετίζεται και με ένα από τα πιο διάσημα και σπάνια γεωλογικά/υδρογεωλογικά φαινόμενα στον κόσμο και αυτό διότι τα νερά του επικοινωνούν με τις Καταβόθρες στο Αργοστόλι!
Πιο συγκεκριμένα, δίπλα στην πόλη του Αργοστολίου το θαλασσινό νερό εισέρχεται αδιάκοπα μέσα στο έδαφος μέσω φυσικές σχισμές (καταβόθρες). Διανύει υπόγεια και διαγώνια ολόκληρο το νησί καλύπτοντας μια απόσταση 17 χιλιομέτρων και αφού αναμειχθεί με γλυκό νερό του υδροφόρου ορίζοντα, εκβάλει μέσα στο Σπήλαιο της Μελισσάνης. Ενώ, στη συνέχεια καταλήγει στη γειτονική λίμνη και την παραλία του Καραβόμυλου, όπου χύνεται ξανά στη θάλασσα.
Η επιστημονική απόδειξη του ταξιδιού των νερών του Σπηλαίου της Μελισσάνης
Το ιδιαίτερα σπάνιο φαινόμενο των νερών του Σπηλαίου της Μελισσάνης επιβεβαιώθηκε επιστημονικά το 1963 από δύο Αυστριακούς υδρογεωλόγογους (Josef Zötl και Viktor Maurin).
Αυτοί έριξαν στις Καταβόθρες του Αργοστολίου 140 κιλά ειδικής πράσινης χρωστικής ουσίας (ουρανίνη). Και μετά από περίπου 15 ημέρες, το πράσινο χρώμα εμφανίστηκε στα νερά της Μελισσάνης και του Καραβόμυλου.
