Καιρός / Κλίμα
Η Κεφαλονιά έχει εύκρατο μεσογειακό κλίμα που επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τη θάλασσα. Από τα τέλη Απριλίου μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου η θερμοκρασία σπάνια πέφτει κάτω από τους 18 βαθμούς Κελσίου, ενώ τα καλοκαίρια χαρακτηρίζονται σχεδόν άνυδρα και με υψηλή ηλιοφάνεια, ενώ η θερμοκρασία μπορεί να ξεπεράσει τους 35°C.
Οι ψυχρότεροι μήνες του έτους είναι ήπιοι και υγροί με αρκετές βροχοπτώσεις που δικαιολογούν και την πλούσια βλάστηση του νησιού. Ο παγετός και η χιονόπτωση δεν είναι σύνηθες φαινόμενα εκτός από τα υψηλότερα υψόμετρα της οροσειράς του Αίνου.
Η Κεφαλλονιά είναι νησί του Ιονίου Πελάγους, αλλά και το μεγαλύτερο σε έκταση μεταξύ των Επτανήσων. Βρίσκεται δυτικά της εισόδου του Πατραϊκού Κόλπου έχοντας τη Ζάκυνθο στα νότια, την Ιθάκη σε απόσταση αναπνοής ανατολικά και τη Λευκάδα στη βόρεια πλευρά της. Με το συνολικό πληθυσμό του νησιού να φτάνει τους 36.064 κατοίκους (απογραφή 2021), έρχεται 3ο πληθυσμιακά στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Επτανήσων μετά την Κέρκυρα και τη Ζάκυνθο.
Σε έναν τόπο με ίχνη κατοίκησης από την Παλαιολιθική Εποχή αναφέρεται ότι η ιστορικά ορθή ονομασία του νησιού είναι "Κεφαλληνία", η οποία προέρχεται από τους αρχαίους ορεσίβιους κατοίκους της Ομηρικής εποχής "Κεφαλλήνες". Σε αντίθεση με το "Κεφαλονιά" (ένα λάμδα) που ταυτίζεται με το όνομα του μυθικού ήρωα της Αττικής Κέφαλου, ο οποίος, κατά τους Αθηναίους, υποτίθεται πως κατέλαβε τη νήσο και της έδωσε το όνομά του. Μια θεωρία που τεχνηέντως προώθησαν οι Αθηναίοι, ώστε να αποκτήσουν δικαιώματα στο νησί. Βέβαια στις μέρες το "Κεφαλονιά" (ένα λάμδα) χρησιμοποιείται κατά συντριπτική πλειοψηφία και έχει καθιερωθεί γλωσσικά.
Μια σειρά αναλυτών του έπους της Οδύσσειας ταυτίζουν την Κεφαλλονιά με την Ομηρική Ιθάκη. Ενώ μέσα στους αιώνες, το νησί του Ιονίου συμμάχησε με τους Αθηναίους και κυβερνήθηκε από Ρωμαίους και Βυζαντινούς. Μεταξύ 1185 και 1797 η Κεφαλλονιά έζησε υπό την κυριαρχία Φράγκων και Βενετών, όπου σημείωσε ανάπτυξη και δέχτηκε ένα σημαντικό δυτικοευρωπαϊκό πολιτιστικό αποτύπωμα. Στη συνέχεια η Κεφαλλονιά μαζί με τα υπόλοιπα Επτάνησα κατακτήθηκαν από Γάλλους (1797) και Βρετανούς (1809), συνυπήρξε με τα υπόλοιπα Επτάνησα ως Ηνωμένον Κράτος των Ιονίων Νήσων (Ιόνιος Πολιτεία) από το 1815 και τελικά το 1864 εντάχθηκαν στο ελληνικό κράτος.
Η φήμη τις Κεφαλονιάς ξεπερνά τα ελληνικά σύνορα. Δεν ήταν μόνο η διάσημη χολιγουντιανή ταινία "Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι" (2001) που έκανε τις εικόνες του νησιού να ταξιδέψουν σε κάθε γωνιά του κόσμου, αλλά η όψη και η αύρα της Κεφαλονιάς που προσφέρουν εικόνες και εμπειρίες οι οποίες κάνουν το νησί δημοφιλή διεθνή προορισμό. Άλλωστε, υπάρχουν στην Κεφαλονιά αξιοθέατα που μαγνητίζουν το ενδιαφέρον χιλιάδων επισκεπτών και δημιουργούν αξέχαστες στιγμές.
Το έντονο ανάγλυφο και το καταπράσινο τοπίο είναι βασικά χαρακτηριστικά της Κεφαλονιάς. Η οροσειρά του Αίνου, με ύψος κορυφής 1628 μέτρα (Μέγας Σωρός), είναι η ψηλότερη του Ιονίου και έχει χαρακτηριστεί ως Εθνικός Δρυμός. Ξεχωρίζει για τη μοναδική στον κόσμο Κεφαλληνιακή μαύρη ελάτη η οποία επί Ενετοκρατίας του προσέδωσε το προσωνυμίο "Μαύρο Βουνό" (Monte Nero). Εκτός από πολλά είδη ενδημικής χλωρίδας, ο 
Υπάρχουν στην Κεφαλονιά παραλίες που κατατάσσονται ανάμεσα στις πλέον εντυπωσιακές και πολυβραβευμένες της Μεσογείου. Η ποικιλομορφία τους είναι τεράστια περιλαμβάνοντας από δραματικά τοπία με λευκά βότσαλα και κατακόρυφα βράχια, μέχρι κοκκινωπή άμμο και ήρεμα, ρηχά νερά. Μερικές χαρακτηρίζονται από άγρια ομορφιά και γαλήνη, κάνοντας τις χελώνες καρέτα-καρέτα να εναποθέτουν σε αυτές τα αυγά τους (παραλία Καμίνια). Ενώ άλλες, όπως το “σήμα κατατεθέν” του νησιού, η παραλία του Μύρτου, κοσμούν εξώφυλλα διεθνών τουριστικών οδηγών με γοητεία που κόβει την ανάσα.
Το επιβλητικό
Έχει αποδειχθεί ότι το νερό της Λίμνης της Μελισάνης προέρχεται από την περιοχή του Αργοστολίου που βρίσκεται 30 χλμ. δυτικά του σπηλαίου! Πιο συγκεκριμένα στην περιοχή Φανάρι, 2 χλμ. από το Αργοστόλι, στο βορειότερο τμήμα του ακρωτηρίου της Λάσσης, το νερό της θάλασσας χάνεται σε τρύπες μέσα στη γη τις λεγόμενες καταβόθρες. Διαπερνά υπογείως όλη την οροσειρά του Αίνου και φτάνει στο Σπήλαιο Μελισσάνης πριν χυθεί στη θάλασσα στην άλλη πλευρά του νησιού, μέσω των υφάλμυρων πηγών του Καραβόμυλου κοντά στη Σάμη. 
Για αιώνες οι καταβόθρες και το πού πήγαιναν τα νερά που χάνονταν σε αυτές ήταν άλυτο αίνιγμα που προσέδιδε μυστηριακή αύρα στο νησί. Μόλις το 1963, οι δύο Αυστριακοί γεωλόγοι Viktor Maurin και Josef Zötl έριξαν στις Καταβόθρες του Αργοστολίου 16 κιλά ειδικής πράσινης χρωστικής ουσίας (φλουορεσκεΐνη). Μετά από 14 ημέρες ο πράσινο χρώμα εμφανίστηκε στην ανατολική πλευρά της Κεφαλονιάς, στο Λιμνοσπήλαιο της Μελισσάνης και στη λίμνη του Καραβόμυλου, όπου το νερό τελικά εκβάλλει ξανά στη θάλασσα.
Τις τελευταίες δεκαετίες η Κεφαλονιά έχει εξελιχθεί σε ένα δημοφιλή μεσογειακό προορισμό που προσεγγίζεται από πολλά κρουαζιερόπλοια, ενώ προσελκύει επισκέπτες από κάθε γωνιά του πλανήτη. Ο κοσμοπολίτικος και αρχοντικός χαρακτήρας του νησιού σε συνδυασμό με μια πολυδιάστατη γκάμα επιλογών, δομούν ιδανικές συνθήκες για κάθε είδους διακοπών.
- Επίσκεψή σε γραφικά χωριά όπως το Φισκάρδο με το γραφικό λιμανάκι τα πολυτελή γιοτ και τις ταβέρνες. Την Άσσο με το Ενετικό κάστρο του 16ου αιώνα και την υπέροχη θέα. Ή την Αγία Ευφημία, ένα πανέμορφο, παραθαλάσσιο και ήσυχο ψαροχώρι ανάμεσα στη Σάμη και το Φισκάρδο.
- Ανακαλύψτε παραλίες της Κεφαλονιάς όπως η παγκοσμίως διάσημη παραλία Μύρτος με τα λευκά βότσαλα και τα τυρκουάζ νερά. Η παραλία Ξι με κοκκινωπή άμμο και λευκά αργιλώδη βράχια. Οι παραλία Πετανοί με βαθυγάλανα νερά και τη μαγευτική δύση του ηλίου. Η παραλία Αντίσαμος, μια βοτσαλωτή παραλία που περιβάλλεται από κατάφυτο δάσος. Και η παραλία Φτέρη, μια παρθένα, ήσυχη και απομονωμένη ακρογιαλιά που είναι προσβάσιμη μόνο με καραβάκι.
Δοκιμάστε τοπικά εδέσματα, συνταγές, αλλά και το φημισμένο κρασί ρομπόλα σε ταβέρνες ή περιηγήσεις γευσιγνωσίας. Το έφορο έδαφος της Κεφαλονιάς κάνει τον τόπο διάσημο για τα τοπικά προϊόντα και για τις γαστρονομικές εμπειρίες που προσφέρει. Το ελαιόλαδο, η φέτα, το κεφαλοτύρι και το μέλι ξεχωρίζουν για την ποιότητά τους, ενώ η κρεατόπιτα, η μπακαλιαρόπιτα, το λαγώτο, τα τσιγαρίδια και οι μάντολες συνδυάζουν την ντόπια κουλτούρα με την τοπική παραγωγή και τις Ιταλικές επιρροές.