Ο πύργος του Ωρολογιού της Κομοτηνής βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, δίπλα στο Γενί Τζαμί. Το κτίριο θεωρείται δείγμα του οθωμανικού εκσυγχρονισμού, χτίστηκε το 1884 και ήταν αφιέρωμα του σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ. Ο Πύργος εφάπτεται στο μαυσωλείο της Φατμά Χανούμ, σύζυγο του βεζύρη Χασάν Πασά. Αρχιτεκτονικά έχει νεοκλασσικά στοιχεία.
Θάσος παραλίες μιας “ατελείωτης” ακτογραμμής
Μια ανάσα από τις ανατολικές ακτές της Μακεδονίας, σχεδόν απέναντι από την Καβάλα βρίσκεται η Θάσος. Το βορειότερο και ένα από τα πλέον πράσινα νησιά του Αιγαίου έχει πολλούς φανατικούς επισκέπτες. Σίγουρα φημίζεται για το φυσικό κάλλος, τα εξαίσια τοπικά προϊόντα και τους γραφικούς οικισμούς. Αλλά μάλλον ένα από τα σπουδαιότερα χαρακτηριστικά που μαγνητίζουν παραθεριστές από Ελλάδα και εξωτερικό είναι οι παραλίες της.
Η πλατεία Ειρήνης στην Κομοτηνή θεωρείται η καρδιά της πόλης. Περιμετρικά της πλατείας θα βρείτε πλήθος καταστημάτων και νυχτερινών κέντρων. Στην πλατεία θα βρείτε ανά πάσα ώρα και στιγμή πλήθος ντόπιων με τους φίλους και τις οικογένειές τους, καθώς επίσης και μεγάλο μέρος των φοιτητών της πόλης.
Αν και η Κομοτηνή δεν είναι παραθαλάσσια πόλη, η θάλασσα απέχει από την Κομοτηνή από 20 μέχρι 30 χιλιόμετρα και η πρόσβαση είναι εύκολη καθώς δεν παρεμβάλλεται κάποιο βουνό ή κάποιος μεγάλος κόλπος. Υπάρχουν παραλίες για όλα τα γούστα, από ήρεμα φυσικά ησυχαστήρια μέχρι κοσμοπολίτικες παραλίες με πολυκοσμία καθ'όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. Οι παραλίες βρίσκονται κυρίως σε τρεις περιοχές, στο Φανάρι, στον Ίμερο και στην περιοχή της Μαρώνειας.
Το δάσος Νυμφαίας είναι ο πνεύμονας οξυγόνου και πηγή πρασίνου της πόλης. Καλύπτεται από πεύκα και είναι ιδανικό για χαλάρωση, γυμναστική και περιπάτους. Είναι ένα φυσικό μπαλκόνι που προσφέρει μια υπέροχη θέα στην πεδιάδα, τα ποτάμια, την οροσειρά του Ισμάρου, το Θρακικό πέλαγος και το Άγιο Όρος. Μέσα στο δάσος μπορείτε να βρείτε το τουριστικό περίπτερο όπου λειτουργεί εστιατόριο, καφετέρια και σνακ-μπαρ. Επίσης, υπάρχουν βοηθητικοί χώροι για σεμινάρια, διαλέξεις και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Κομοτηνής, 4 χιλιόμετρα από το κέντρο.
Η πόλη της αρχαίας Μαρώνειας ήταν χτισμένη πολύ κοντά στις ακτές και πολύ κοντά στην ομηρική πόλη Ίσμαρος. Ιδρύθηκε από Χίους τον 7ο π.Χ. αιώνα, αν και πολλοί τοποθετούν την ίδρυσή της ακόμη νωρίτερα. Εξελίχθηκε σε μεγάλη τοπική δύναμη, το τείχος της ξεπερνούσε τα 10 χιλιόμετρα, γεγονός που μαρτυρά ότι ήταν πολυάνθρωπη. Έγινε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας και λόγω της μεγάλης της ανάπτυξης της δόθηκε το δικαίωμα να κόψει χρυσά νομίσματα. Το 350 π.Χ. κατακτήθηκε από το Φίλιππο Β’ της Μακεδονίας.
Το μουσείο Σαρακατσάνικης Παράδοσης του νομού Έβρου δημιουργήθηκε με στόχο τη συγκέντρωση αντικειμένων, παραδοσιακών φορεσιών και εθίμων της Σαρακατσάνικης ζωής και τέχνης. Οι φορεσιές χωρίζονται σε κάθε περιοχή που ζούσαν Σαρακατσάνοι και στις διαφορές που προκύπτουν λόγω τοποθεσίας. Επίσης, ο επισκέπτης μπορεί να δει αντικείμενα τυροκομικής, αργαλειούς, ξυλογλυπτική, αλλά και να ενημερωθεί για έθιμα, παραδόσεις και δραστηριότητες του συλλόγου.
Το αρχαιολογικό μουσείο Κομοτηνής βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και το κτίριο στο οποίο στεγάζεται θεωρείται ένα από τα πιο μοντέρνα της πόλης. Τα εκθέματά του καλύπτουν το χρονικό διάστημα από τη Νεολιθική έως και τη Βυζαντινή περίοδο και ακολουθούν χρονολογική σειρά αλλά δε διασπούν τα κατά τόπους ανασκαφικά σύνολα. Η κυρίως έκθεση του μουσείου περιλαμβάνει εκθέματα από τη Νεολιθική εποχή και την εποχή του Σιδήρου, από ελληνικές αποικίες, ιερά, ρωμαϊκούς οικισμούς και νεκροταφεία. Το μουσείο είναι εύκολα προσβάσιμο και για άτομα με αναπηρία.
Πού βρίσκεται το Εθνικό Πάρκο Δέλτα Έβρου;
Πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους υδροβιότοπους της Ευρώπης που φιλοξενεί πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Βρίσκεται στο βορειοανατολικότερο άκρο της Ελλάδας εκεί όπου συναντώνται τα νερά του ποταμού Έβρου με τη θάλασσα. Ενώ εκτείνεται σε 200.000 στρέμματα εκ των οποίων τα 95.000 προστατεύονται από τη Διεθνή Σύμβαση Ραμσαρ.
Το Ιμαρέτ της Κομοτηνής είναι από τα παλαιότερα σωζόμενα οθωμανικά μνημεία της Ευρώπης. Χρονολογείται μεταξύ των αρχών της δεκαετίας του 1360 και των αρχών του 14ου αιώνα και χτίστηκε από τον Οθωμανό Γαζή Αχμέτ Εβρενό. Ήταν μέρος των τειχών της πόλης που υπήρχαν εκεί και κατά το 19ο αιώνα, όταν η πόλη κατακτήθηκε από τους Βουλγάρους μετατράπηκε σε χριστιανικό ναό. Γράμματα του κυριλλικού αλφαβήτου σώζονται ακόμα στην πόρτα πάνω στο τόξο. Ο ΄χωρος έχει αλλάξει χρήσεις ανά τους αιώνες.