Το Πατητήρι αποτελεί το κεντρικό λιμάνι και πρωτεύουσα της Αλοννήσου, όπου ζουν οι περισσότεροι κάτοικοι του νησιού. Χτίστηκε μετά το σεισμό του 1965 που κατέστρεψε το Παλιό Χωριό ή Χώρα, γεγονός που είναι εμφανές στην αρχιτεκτονική των σπιτιών, που είναι στην πλειοψηφία τους καινούρια. Πλαισιωμένο από ένα καταπράσινο φυσικό περιβάλλον, το Πατητήρι διαθέτει μία μοναδική ήρεμη ατμόσφαιρα, γεγονός που το καθιστά ιδανικό για διακοπές χαλάρωσης. Στενά ασβεστωμένα δρομάκια και σκάλες δίνουν μία ιδιαίτερη νότα στο μικρό αυτό λιμάνι με τα κρυσταλλένια καταπράσινα νερά.
Το Πάρκο ιδρύθηκε το 1992 με προεδρικό διάταγμα, μετά από χρόνιες προσπάθειες για την προστασία του μοναδικού φυσικού περιβάλλοντος των Βορείων Σποράδων και πλέον αποτελεί το πρώτο στο είδος του στην Ελλάδα και ταυτόχρονα το μεγαλύτερο Θαλάσσιο Πάρκο της Μεσογείου και της Ευρώπης γενικότερα.
Στη βόρεια πλευρά του νησιού βρίσκεται το μικρό εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων στην άκρη του γκρεμού, στο οποίο οδηγεί ένα μικρό μονοπάτι μέσα από το δάσος. Σύμφωνα με την παράδοση, οι Αλοννησιώτες είχαν επιλέξει άλλο σημείο για να χτίσουν το μοναστήρι, όμως η εικόνα εξαφανιζόταν τα βράδια και την έβρισκαν το πρωί στο σημερινό σημείο. Αυτό έγινε αρκετές φορές και έτσι αποφασίστηκε να χτιστεί στο σημείο αυτό.
Στα Γιούρα, το μικρό ακατοίκητο νησάκι που βρίσκεται 16 ναυτικά μίλια βόρεια της Αλοννήσου, βρίσκεται το μεγαλύτερο σπήλαιο των Βορείων Σποράδων, το οποίο σύμφωνα με το μύθο, ήταν η σπηλιά του Ομηρικού Κύκλωπα Πολύφημου. Το σπήλαιο βρίσκεται σε υψόμετρο 150 μέτρων, οι διαστάσεις του θαλάμου είναι 40 επί 50 μέτρα και το ύψος του φτάνει τα 15 μέτρα.
Η Κυρα-Παναγιά η Πελαγονήσι, αποτελεί το μεγαλύτερο ακατοίκητο νησί των Βόρειων Σποράδων, με έκταση 25 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Παρ’ ότι σήμερα το νησί είναι ακατοίκητο, έχουν εντοπιστεί υπολείμματα νεολιθικών οικισμών, αποτελώντας ένα από τα νησιά που εποικίστηκαν από πολύ νωρίς (6000 π.Χ.), ενώ μέχρι και την κλασσική εποχή υπήρξε μία συνεχής κατοίκηση και πιθανολογείται ότι μία ολόκληρη αρχαία πόλη ήταν εγκατεστημένη εδώ, που, σύμφωνα με έρευνες πιστεύεται ότι ήταν η αρχαία Αλόννησος.
Το παραδοσιακό χωριό Βώλαξ, στην μέση της Τήνου, βρίσκεται σε ένα μικρό οροπέδιο με υψόμετρο 300 μέτρα, που περιτριγυρίζεται από πελώριους, λείους, γρανιτόλιθους. Αντικρίζοντας κανείς το χωριό Βώλαξ, έχει την αίσθηση ότι βρίσκεται σε ένα σεληνιακό τοπίο, διάσπαρτο από πέτρες και βράχια, τεράστιους στρογγυλούς - γρανιτένιους όγκους που δίνουν την αίσθηση ότι έπεσαν από τον ουρανό.
Χτισμένη σ’ έναν απάνεμο και ασφαλή κόλπο στα βόρειοανατολικά της Πάρου, η Νάουσα είναι η δεύτερη σε πληθυσμό κωμόπολη του νησιού. Μέχρι πριν λίγες δεκαετίες δεν ήταν παρά ένα μικρό ψαροχώρι, ενώ με την ανάπτυξη του τουρισμού η Νάουσα μετατράπηκε σε ένα από τους σημαντικότερους τουριστικούς κόμβους της Πάρου.
Οι Λεύκες είναι ένα μικρό καταπράσινο ορεινό χωριό, σε απόσταση 11 χιλιομέτρων από την Παροικιά, ενώ βρίσκονται στο κέντρο του νησιού, σε υψόμετρο 250 μέτρων. Ο οικισμός ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα από Πελοποννήσιους και Κρητικούς πρόσφυγες που κατέφυγαν εδώ για να διαφύγουν από τις επιδρομές των πειρατών, ενώ πήρε το όνομα Υρία.
Πού βρίσκεται το μοναστήρι του Άι Γιάννη του Δέτη;
Το Μοναστήρι του Άι Γιάννη του Δέτη είναι ένα από τα πιο όμορφα και γραφικά ορθόδοξα μνημεία της Πάρου. Βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού, στην άκρη της χερσονήσου του Αλμυρού, στον κόλπο της Νάουσας, και αποτελεί το κεντρικό ορόσημο ατα 800 στρέμματα του Περιβαλλοντικού και Πολιτιστικού Πάρκου Πάρου.