Καιρός / Κλίμα
Το κλίμα της Λισαβόνας είναι τυπικό μεσογειακό με ήπιους και βροχερούς χειμώνες και ζεστά και ξηρά καλοκαίρια. Ωστόσο, πολλές φορές η θαλασσινή αύρα που παρατηρείται συχνότατα προσφέρει μεγάλη αίσθηση δροσιάς. Η πόλη απολαμβάνει 250 μέρες ηλιοφάνειας τον χρόνο. Ως πιο κρύος μήνας θεωρείται ο Ιανουάριος με θερμοκρασία μεταξύ 8-17 °C κατά τη διάρκεια της ημέρας. Επίσης, η πόλη φημίζεται ότι έχει τον πιο ζεστό χειμώνα από όλες τις πόλεις της Ευρώπης με τα ζεστότερα χειμωνιάτικα βράδια που η μέση θερμοκρασία είναι γύρω στους 8 °C. Τα καλοκαίρια η θερμοκρασία αγγίζει τους 32 °C τον Αύγουστο, που είναι ο θερμότερος μήνας. Όλα τα παραπάνω καθιστούν τη Λισαβόνα ως ιδανική επιλογή όλη τη διάρκεια του χρόνου.
Η Λισαβόνα είναι η ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που βρίσκεται στο δυτικότερο ηπειρωτικό άκρο της "γηραιάς ηπείρου". Πρόκειται για τη μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα της Πορτογαλίας. Ενώ, με πληθυσμό περίπου 3ών εκατομμυρίων κατοίκων που φιλοξενεί στη μητροπολιτική της περιοχή είναι το τρίτο μεγαλύτερο αστικό κέντρο της Ιβηρικής χερσονήσου, μετά τις δύο ισπανικές πόλεις Μαδρίτη και Βαρκελώνη. Η Λισαβόνα χαρακτηρίζεται από μία ιδιαίτερα φιλική ατμόσφαιρα και σε συνδυασμό με όμορφη όψη και τα μοναδικά αξιοθέατα προσελκύει επισκέπτες από κάθε γωνιά του πλανήτη.
Η Λισσαβόνα θεωρείται, μετά την Αθήνα, η δεύτερη αρχαιότερη πόλη της Ευρώπης. Από την ίδρυσή της είχε ιδιαίτερη ναυτική σημασία και το γεγονός αυτό αντικατοπτρίζεται στην προέλευση του ονόματός της. Σύμφωνα με το μύθο ιδρύθηκε από τον Οδυσσέα (Ulysses). Αρχικά ονομαζόταν Olissipo (Ὀλισσιπών) με το σημερινό της όνομα να αποτελεί μια εξέλιξη αυτού. Ενώ, η πιο αποδεκτή θεωρία της προέλευσης του ονόματός της αναφέρεται στους Φοίνικες αποίκους που ίδρυσαν στην περιοχή έναν εμπορικό σταθμό γύρω στο 1200 π.Χ.. Το όνομα αυτού ήταν "Allis Ubbo" ή "Alis Ubbo", που σημαίνει "ασφαλές λιμάνι", και σχετίζεται με τη στρατηγική θέση της Λισαβόνας στις εκβολές του ποταμού Τάγου.
Αρχαιολογικά ευρήματα πιστοποιούν ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή από τη Νεολιθική Εποχή (3.000 π.Χ.), με τους Φοίνικες να φτάνουν εδώ το 1.200 π.Χ.. Τον 2ο αιώνα μ.Χ., επί Ρωμαϊκής κυριαρχίας ονομάστηκε "Felicitas Julia" και ανέπτυξε ιδιαίτερα το εμπόριο. Το 714 μ.Χ. καταλείφθηκε από τους Μαυριτανούς, οι οποίοι αποκαλούσαν την πόλη "Αλ Οσμπούνα" ή "Λασμπούνα". Το 1147 ο Αλφόνσο ο Α' της Πορτογαλίας ανακατέλαβε την πόλη και από τότε η Λισαβόνα είναι το πολιτικό, οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο της Πορτογαλίας.
Στους αιώνες που ακολούθησαν, η πόλη δέχτηκε πολλές επιδρομές, καταλήφθηκε από τους Ισπανούς (1578-1640), κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους (1803-1815) υπήρξε βάση των Άγγλων και κυριεύτηκε από το γαλλικό στρατό. Ενώ, κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η Πορτογαλία ήταν ουδέτερη κάτι που έκανε πολλούς πρόσφυγες από διάφορες χώρες της Ευρώπης να καταφτάνουν στην πόλη ώστε να ταξιδέψουν στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού.
Η Λισαβόνα έχει ταυτίσει το όνομά της με την "Εποχή των Ανακαλύψεων" που εξελίχθηκε και κορυφώθηκε από τα τέλη του 15ου έως τις αρχές του 17ου αιώνα. Επιπλέον, συνδέθηκε με θρυλικά ονόματα μεγάλων εξερευνητών του "νέου κόσμου" όπως ο Βαρθολομαίο Ντιάζ, ο Βάσκο ντα Γκάμα και ο Μαγγελάνος. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι οι Πορτογάλοι θαλασσοπόροι ήταν συνήθως οι πρώτοι που ανακάλυπταν νέα εδάφη και στη συνέχεια ακολουθούσαν οι Ολλανδοί, οι Βρετανοί και οι Γάλλοι.
Η κατακόρυφη αύξηση του εμπορείου τον 15ο αιώνα και η ναυπήγηση μεγάλων ιστιοφόρων κατέστησε τη Λισαβόνα μια από τις πλουσιότερες πόλης τις Ευρώπης. Η πόλη μετατράπηκε σε ευρωπαϊκό κόμβο εμπορίου με την Αφρική, την Ινδία, την Άπω Ανατολή και αργότερα, τον 18ο αιώνα, με τη Βραζιλία. Από εκείνη την περίοδο, χρονολογούνται μερικά από τα διασημότερα αξιοθέατα της Λισαβόνας που ακολουθούν το πληθωρικό Μανουελινό στυλ αρχιτεκτονικής.
Μεταξύ των πιο επιβλητικών οικοδομημάτων αυτής της "πορτογαλικής αναγέννησης" είναι ο "Πύργος του Μπελέμ" και το "Μοναστήρι των Ιερονυμητών". Ενώ, η σημερινή μορφή της πόλης, με όμορφη ρυμοτομία, ευθείς δρόμους και εντυπωσιακά κτίρια, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη σχεδόν ολική ανοικοδόμηση που δέχτηκε μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1755, αλλά και το τσουνάμι που ακολούθησε ισοπεδώνοντας ένα μεγαλύτερο μέρος της πόλης.
Η πόλη του δυτικού άκρου της Ιβηρικής Χερσονήσου έχει το άρωμα του Ατλαντικού αλλά και την αρχοντική αύρα της άλλοτε αποικιακής υπερδύναμης. Αυτό αντικατοπτρίζεται στα πολυάριθμα ανάκτορα, κάστρα, μοναστήρια, αλλά και το ιστορικό τραμ της Λισαβόνας. Ο επισκέπτης συναντά στη Λισαβόνα αξιοθέατα που καθρεφτίζουν τις τον πλούτο και τις επιρροές που έφτασαν στην πόλη μέσω της αποικιοκρατίας. Ενώ, η πολυδιάστατη αρχιτεκτονική, τα μουσεία, οι πινακοθήκες και οι χώροι πολιτισμού συμπληρώνουν το πολιτιστικό αποτύπωμα την πόλης.
Η Λισαβόνα είναι μια πολυπολιτισμική πρωτεύουσα με ντόπιους, αλλά και κατοίκους που έλκουν την καταγωγή τους από περιοχές των πρώην αποικιών. Μεταξύ αυτών, Αφρικανοί, Βραζιλιάνοι, Ασιάτες από το Μακάο και Ινδοί από την Γκόα. Ένα άλλο χαρακτηριστικό των κατοίκων της Λισαβόνας, όπως και συνολικά των Πορτογάλων, είναι ότι παρότι νοτιοευρωπαίοι, χαρακτηρίζονται από ηπιότητα στις εκφράσεις και το ταμπεραμέντο τους.
Σήμερα η Λισαβόνα είναι μια ακμάζουσα ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που επιδεικνύει ανάπτυξη στους τομείς των υπηρεσιών, του εμπορίου, της τεχνολογίας και της αλιείας. Είναι γνωστή για την ποιότητα ζωής που προσφέρει στους κατοίκους της και διαθέτει σύγχρονες τουριστικές και συγκοινωνιακές υποδομές. Αποτελεί έναν πολύ όμορφο προορισμό και κάθε χρόνο προσελκύει περισσότερα από 8 εκατομμύρια επισκέπτες.
Μια επίσκεψη στην Πορτογαλική πρωτεύουσα γίνεται πιο εύκολη αποφεύγοντας τις ουρές και τις επιτόπιες αναζητήσεις εισιτηρίων. Θα βρείτε στη Λισαβόνα αξιοθέατα που αξίζουν την προσοχή σας και θα ήταν ιδανικό να αποκτήσετε μια εικόνα για αυτά από πριν.