Αλκαζάρ ονομάζονται τα κάστρα που έχουν πολλές Ισπανικές πόλεις. Το Μεσαιωνικό Αλκαζάρ των Χριστιανών Μοναρχών βρίσκετε δίπλα στων ποταμό Guadalquivir, κοντά στο παλιό ισλαμικό τέμενος Mezquita.

Η κατασκευή του Αλκαζάρ ξεκίνησε από τους Βησιγότθους που ιδρύσανε το πρώτο  φρούριο και συνεχίστηκε από τους Άραβες που δημιούργησαν λουτρά, κήπους, αλλά και της μεγαλύτερη βιβλιοθήκη της εποχής στην περιοχή του δυτικού ημισφαιρίου.

Το αρχαιολογικό και εθνικολογικό μουσείο της Κόρδοβας θεωρείται από τα πιο πλήρη μουσεία μουσεία στην Ισπανία. Εκτός της σημαντικότητας των ευρημάτων, αξίζει να αναφερθεί ότι το μουσείο διαθέτει ευρήματα από όλες της εποχές, από την προϊστορική εποχή μέχρι και των μεσαίωνα. Το μουσείο συνεχώς μεγαλώνει χάρη στο πλούσιο σε ευρήματα υπέδαφος της Κόρδοβας και των γύρω περιοχών του νομού. Με περισσότερα από 33.500 ευρήματα το Αρχαιολογικό μουσείο χρειάζεται να αποθηκεύει αρκετά από αυτά σε εξωτερικό δωμάτιο.

Η πόλη, η οποία άκμασε για περίπου 80 έτη, χτίστηκε από των χαλίφη Abd ar-Rahman III της Κόρβοβας μεταξύ 936-940. Αφού ανακηρύχθηκε χαλίφης το 928, αποφάσισε να δείξει την δύναμη του στον κόσμο και να χτίσει αυτό το παλάτι-πόλη, 5 χιλιόμετρα από την Κόρδοβα. Η Medina Azahara αποτελούσε την μεγαλύτερη πόλη που χτίστηκε από το μηδέν στην δυτική Ευρώπη και εντυπωσίαζε τους επισκέπτες με τα παλάτια και τους θησαυρούς της.

Μην φοβηθείτε να δοκιμάσετε τα Ισπανικά πιάτα και μεζέδες. Η κουζίνα μας μοιάζει πάρα πολύ με την Ισπανική καθώς βασίζεται στις ίδιες αρχές, με την ντομάτα και το ελαιόλαδο να κλέβουν την παράσταση. Χαρακτηριστικά παραδείγματα της κουζίνας της περιοχής είναι το Σαλμορέχο (Salmorejo) ένας μεζές που αν και δείχνει περίεργο είναι απλά ντομάτα με ψωμί, πιπεριά και λάδι στο μίξερ και γαρνίρισμα με αυγό και μπέικον. Άλλο χαρακτηριστικό φαγητό είναι η Ισπανική τορτίγια (tortilla) που είναι απλά αυγά με πατάτες και κρεμμύδι μαγειρεμένα σαν ομελέτα.

Η γέφυρα αυτή χτίστηκε από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Augustus και αποτελεί εδώ και σχεδόν 2000 χρόνια των ευκολότερο δρόμο για να περάσει κάποιος των ποταμό Guadalquivir και να πάει στο κέντρο της πόλης. Η γέφυρα εχει 330 μέτρα μήκος και 16 αψίδες ενώ στο κέντρο της υπάρχει ένα άγαλμα του Αγίου Ραφαέλου από το 1651. Το 2006 είναι η τελευταία αναστήλωση, ενώ έγινε προσπάθεια να επιστέψει στην αρχική της κατάσταση. Η θέα από την γέφυρα είναι πολύ όμορφη, με την Mezquita στο βάθος να κλέβει την παράσταση, η γέφυρα και η ευρύτερη περιοχή της ενδείκνυται για βόλτα με τα πόδια η με ποδήλατο.

Το μουσείο του διάσημου Ολλανδού ζωγράφου Βαν Γκογκ (Φαν Χοχ σε σωστή Ολλανδική προφορά) μετράει περισσότερους από 1.5 εκατομμύρια επισκέπτες τον χρόνο.

Το μέγαρο μουσικής του Άμστερνταμ θεωρείται ένας από τους καλύτερους συναυλιακούς χώρους στον κόσμο καθώς η ακουστική του είναι υψηλού επιπέδου. Η ακουστική του ποιότητα συγκρίνεται μόνο με το Boston's Symphony Hall και το Musikverein στην Βιέννη. Ο αρχιτέκτονας του, Adolf Leonard van Gendt, το εμπνεύστηκε από το Neue Gewandhaus της Λειψίας στην Γερμανία. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1883 σε ένα λιβάδι που τότε ήταν εντελώς έξω από την πόλη.

Τα Αραβικά λουτρά είναι από τα λίγα κτίρια που έχουν διατηρηθεί από το Αραβικό παρελθών της Πάλμα. Το μικρο, 2 δωματίων, τούβλινο κτίριο που κάποτε στέγαζε τα λουτρά χρονολογείτε από το 11ο αιώνα και ενδεχομένως ήταν μέρος του σπιτιού ενός μουσουλμανικού ευγενή. Το δωμάτιο με τα λουτρά έχει έναν θόλο με 5 στρογγυλά παράθυρα που αφήνουν το εκθαμβωτικό φως να περάσει στο δωμάτιο. Οι δώδεκα στήλες που κρατούν ψηλά το μικρό δωμάτιο λεηλατήθηκαν από μια προηγούμενη ρωμαϊκή κατασκευή. Τα λουτρά και οι κήποι είναι ανοιχτοί όλο τον χρόνο και η είσοδος κοστίζει 1.5 ευρώ.

Η Μονμάρτρη είναι μία από τις πιο γραφικές συνοικίες του Παρισιού επομένως δεν αποτελεί έκπληξη ότι η περιοχή αυτή είναι πολύ δημοφιλής με τους τουρίστες. Ο λόφος που φτάνει σε ύψος περίπου 130 μέτρα, βρίσκεται στα βόρεια του Παρισιού, στο 18ο διαμέρισμα. Η περιοχή εδώ και πολύ καιρό είναι γνωστή ως θύλακας των κορυφαίων καλλιτεχνών της πόλης.

Η λέξη Montmartre μεταφράζεται "βουνό του μάρτυρα" και προέρχεται από το μαρτύριο του Saint Denis - επίσκοπος του Παρισιού - ο οποίος αποκεφαλίστηκε κορυφή του λόφου το 250 μ.Χ..

Από τότε που άνοιξε τις πόρτες του πριν από περισσότερα από 120 χρόνια, το Μουλέν Ρουζ (Moulin Rouge) έθεσε το πρότυπο για τα πιο διάσημα καμπαρέ του κόσμου. Τον Οκτώβριο του 1889, το Παρίσι βούιξε σχετικά με το άνοιγμα ενός νέου μουσικού θεάτρου. Οι ιδιοκτήτες Ιωσήφ Ογιέρ και Σαρλ Ζίντλερ επέλεξαν το όνομα Moulin Rouge (Κόκκινος Μύλος) για το θέατρο τους, και του έδωσαν το παρατσούκλι "Le Premier Palais des Femmes" (Το πρώτο παλάτι των γυναικών) και ισχυρίστηκαν ότι το Μουλέν Ρουζ θα γίνει σύντομα "ένας ναός της μουσικής και του χορού".