Ακόμη ένα αριστούργημα αρχιτεκτονικής Αρ Ντεκό, τοποθετημένο στη διασταύρωση της 42ης οδού με τη λεωφόρο Λέξιγκτον στο Μανχάταν, ο ουρανοξύστης Κράισλερ είναι ένα από τα ωραιότερα κτίρια της πόλης. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1928 και ολοκληρώθηκε το 1930. Με 319 μέτρα ύψος, ήταν το υψηλότερο κτίριο για μόλις 11 μήνες, μέχρι που ξεπεράστηκε από το Empire State Building. Η διακόσμηση του κτιρίου βασίστηκε σε στοιχεία αυτοκίνητων Chrysler. Η πρόσβαση γίνεται μέχρι τον 71ο όροφο.

Είναι το μεγαλύτερο ιδιωτικό συγκρότημα στον κόσμο και αποτελείται από 19 κτίρια. Είναι ένα ακόμη ορόσημο της πόλης, στου οποίου την αρχιτεκτονική χρησιμοποιήθηκε επίσης η Αρ Ντεκό, όπως και στις περιπτώσεις των Empire State Building και Chrysler. Χτίστηκε από τον ομώνυμο πολυεκατομμυριούχο επιχειρηματία από το 1931 έως το 1940. Τα κτίρια του φιλοξενούν περισσότερα από 100 έργα τέχνης και πολλές τοιχογραφίες, όπως επίσης και γλυπτά, με πιο χαρακτηριστικά αυτά του Προμηθέα και του Άτλαντα.

Είναι το μεγαλύτερο μουσείο του είδους του στον κόσμο. Διαθέτει περισσότερα από 36 εκατομμύρια εκθέματα και 45 μόνιμες εκθέσεις, οι πιο αξιόλογες από τις οποίες είναι η έκθεση με τους Δεινοσαύρους και τα απολιθώματα, η οποία είναι και η πιο διάσημη, η αίθουσα με τους μετεωρίτες, η αίθουσα με την ωκεάνια ζωή και η αίθουσα με τα ορυκτά και τους πολύτιμους λίθους, που περιλαμβάνει εκθέματα αξίας 50 εκατομμυρίων δολαρίων. Το μουσείο δέχεται ετησίως περισσότερους από 4 εκατομμύρια επισκέπτες.

Βρίσκεται στην 5η λεωφόρο, στο Μανχάταν. Είναι από τα διασημότερα σύγχρονα μουσεία του πλανήτη και οφείλει την ίδρυσή του σε ιδιωτική πρωτοβουλία το 1870, από μία ομάδα ανθρώπων που θέλησαν να δημιουργήσουν ένα ινστιτούτο τέχνης, αντίστοιχο με τα ευρωπαϊκά. Οι συλλογές του περιλαμβάνουν περισσότερα από 2 εκατομμύρια έργα τέχνης από όλους τους πολιτισμούς και όλες τις χρονικές περιόδους της γης. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ενότητα με τα ελληνικά και ρωμαϊκά εκθέματα, καθώς και αυτή με τα μουσικά όργανα.

Το Εθνικό Μουσείο του Τόκιο είναι το παλαιότερο και μεγαλύτερο μουσείο της Ιαπωνίας. ιδρύθηκε το 1872 και αποτελείται από ένα σύμπλεγμα κτιρίων που στεγάζουν τους χώρους των ανασκαφικών ευρημάτων, την πινακοθήκη, του χώρους σύγχρονης τέχνης, το κέντρο έρευνας, εστιατόρια, χώρους υπαίθριων εκθέσεων και πολλά άλλα. Θα το βρείτε εντός του πάρκου Ueno στην περιοχή Taito και σίγουρα μία επίσκεψή σας σε αυτό δε θα είναι καθόλου βαρετή αφού ο αριθμός και η ποικιλία των εκθεμάτων σίγουρα θα αντιστοιχεί σε κάποιον τομέα που συγκεντρώνει το ενδιαφέρον σας.

Μία από τις διασημότερες περιοχές του Τόκιο που προσφέρονται για βόλτα και shopping therapy είναι η Shibuya. Πολλοί την περιγράφουν ως τον ορισμό του καταναλωτικού παραδείσου και σίγουρα δεν έχουν άδικο. Ταυτόχρονα φιλοξενεί μια σειρά από μεγάλες εταιρείες όπως Calpis, Casio, Niwango, ABB Group, Virgin Atlantic Airways. το γεγονός αυτό τη μετατρέπει αναμφισβήτητα σε ένα σημαντικότατο κέντρο εξελίξεων σε τομείς όπως η πληροφορική, το εμπόριο η οικονομία και η βιομηχανία.

Το Κτίριο της Βουλής της Σιγκαπούρης βρίσκεται στην περιοχή Civic η οποία εντάσσεται στο κεντρικότερο σημείο του κέντρου της πόλης, εντός του πυρήνα της επιχειρηματικής ζώνης. Τοποθετείται σε κοντινή απόσταση από την περιοχή του Raffles και είναι τμήμα ενός ευρύτερου δικτύου κτιρίων δημόσιας διοίκησης στα οποία συμπεριλαμβάνεται και το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας.

Το εθνικό μουσείο της Σιγκαπούρης είναι το παλαιότερο και σημαντικότερο μουσείο της πόλης και κατ' επέκταση ολόκληρης της χώρας. Η έναρξη της λειτουργίας του τοποθετείται στο 1849, ενώ αρχικά λειτούργησε ως τμήμα της βιβλιοθήκης της Σιγκαπούρης. Μέσα στο πέρασμα των ετών οι εγκαταστάσεις του μουσείου αναγκάστηκαν να μεταφερθούν αρκετές φορές μέχρι να καταλήξουν μόνιμα το 1887 στο μεγαλοπρεπές κτίριο επί της οδού Stamford.

Πρόκειται για ένα από τους γνωστότερους λατρευτικούς χώρους της Σιγκαπούρης το επίσημο όνομα του οποίου είναι Shahul Hamid Dargha. Η ανέγερσή του πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1828 και 1830 ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι η οδός Telok Ayer που το φιλοξενεί εκείνη την περίοδο συνόρευε με μία αμμώδη παραλία την οποία επέλεγε για ελλιμενισμό μεγάλος αριθμός ιστιοφόρων. Σήμερα βέβαια η συγκεκριμένη περιοχή μπορεί να μη σχετίζεται σε τίποτα με την τότε εικόνα αλλά το ιερό παραμένει ίδιο συνεχίζοντας να υπηρετεί τον σκοπό της ίδρυσής του.

Το συγκεκριμένο μουσείο αποτελεί τμήμα και τελεί υπό την εποπτεία του Εθνικού Μουσείου της Σιγκαπούρης. Συγκαταλέγεται μεταξύ των αξιολογότερων μουσείων ολόκληρης της πόλης και όχι άδικα θεωρείται ίσως ένας από τους δημοφιλέστερους τόπους επίσκεψης της πλειοψηφίας των τουριστών. Είναι σχετικά καινούριο αφού η έναρξη της λειτουργίας του τοποθετείται μόλις στις 22 Απριλίου 1997. Από τότε το κτίριο που το φιλοξενεί έχει δεχτεί παρεμβάσεις ανακαίνισης αλλά και το ίδιο το μουσείο έχει βελτιώσει και πολλές φορές διαφοροποιήσει την ποιότητα καθ=ι την ποσότητα των εκθεμάτων του.