Σαν να έχει βγει από πίνακα ζωγραφικής, η περιοχή Πουριά βρίσκεται πολύ κοντά στη Χώρα, στα βορειοανατολικά του νησιού. Το θέαμα που προσφέρει η περιοχή είναι μοναδικό, με τον αναπαλαιωμένο μύλο να δεσπόζει στα ερείπια του αρχαίου λατομείου της περίφημης "σκύριας λίθου", που ήταν φημισμένη κατά τη ρωμαϊκή εποχή. Το λατομείο καταλαμβάνει ένα μεγάλο μέρος της ακτής, δημιουργώντας μία εικόνα που ταξιδεύει τον επισκέπτη σε μία άλλη εποχή.

Στην ανατολική πλευρά του νησιού βρίσκονται εντυπωσιακές σπηλιές, ανάμεσα σε απόκρυμνα βράχια που πέφτουν στη θάλασσα. Από τις πιο γνωστές είναι η Πεντεκάλη και η Διατρυπτή, οι οποίες μαγεύουν τους επισκέπτες με τους χρωματισμούς που δημιουργούνται από τα τοιχώματα των βράχων, τους σταλακτίτες τους και τα νερά των βυθών τους. Η Πεντεκάλη είναι η μεγαλύτερη και η Διατρυπτή έχει σχήμα Γ και δύο εισόδους. Η επίσκεψη στις σπηλιές αυτές μπορεί να γίνει μόνο με χαμηλή βάρκα ή με κάποιο από τα καΐκια που ξεκινούν από τη Λιναριά και κάνουν το γύρο του νησιού.

Σκύρος παραλίες ενός “γνήσιου προορισμού”

Με τις ρίζες στις στην αρχαιότητα και τις διονυσιακές τελετές, η Αποκριά στη Σκύρο αποτελεί αναμφίβολα το σημαντικότερο πολιτιστικό γεγονός και ταυτόχρονα μία αφορμή για επίσκεψη στο νησί. Εκτός από τις θεατρικές παραστάσεις και τα λαϊκά γλέντια που στήνονται, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το έθιμο κατά το οποίο οι κάτοικοι μεταμορφώνονται σε "Κορέλες" και "Φράγκους".

Ιδρύθηκε το 1964 από το Μάνο Φαλτάιτς και αποτελεί ένα από τα πρώτα ιστορικά Λαογραφικά Μουσεία της Ελλάδας, έχοντας ως στόχο τη διάσωση της πλούσιας παράδοσης της Σκύρου. Στεγάζεται στο παλιό αρχοντικό των Φαταγηδών, που είναι χτισμένο πάνω στον μεγαλύτερο πύργο των αρχαίων πελασγικών τειχών, τον επονομαζόμενο "Παλαιόπυργο".

Το μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού της Θεσσαλονίκης συναντάται στο κέντρο της πόλης και στεγάζεται σε ένα σύγχρονο κτίριο κόκκινης απόχρωσης, που το αποκτά από τα τούβλα με τα οποία είναι χτισμένο. Απέχει μια ανάσα από το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης και καλύπτει μια έκταση 11.500 τετραγωνικών μέτρων.

Σε απόσταση μικρότερη του ενός ναυτικού μιλίου από την Πάρο (μόλις 10 λεπτά με το καραβάκι) βρίσκεται το πανέμορφο νησάκι της Αντιπάρου. Πρωτεύουσα του νησιού είναι ο ομώνυμος οικισμός, με τη χαρακτηριστική παραδοσιακή κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική, τα στενά πλακόστρωτα δρομάκια και το Ενετικό Κάστρο να δεσπόζει στο κέντρο.

Η γεωγραφική θέση της Σύρου με το σημαντικό λιμάνι της, την κατέστησαν ένα κόμβο επιρροής διαφορετικών πολιτισμών, γεγονός που είναι εμφανές και στην τοπική κουζίνα του νησιού.

Τα τοπικά πιάτα και οι συνταγές χαρακτηρίζονται από μια πολυσυλλεκτική αύρα και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι εδώ τυπώθηκε το πρώτο βιβλίο μαγειρικής στην Ελλάδα, λίγο μετά την Επανάσταση του 1821. 

Τα τείχη του Μάαστριχ φυσικά σήμερα δεν υπάρχουν, όμως ο επισκέπτης θα έρθει σε επαφή με κάποια σημεία που διατηρούνται σήμερα. Η "Πύλη της Κόλασης" (Helpoort) είναι η παλιότερη επιζών πύλη στην Ολλανδία. Ήταν μέρος της παλιάς οχύρωσης της πόλης, χτίστηκε το 1229 και για πάνω από 2 αιώνες προστάτευε την πόλη και τους κατοίκους τους από επίδοξους ληστές και κατακτητές. Κατά των 15ο αιώνα χτίστηκε η νεότερη οχύρωση της πόλης που περικύκλωσε την Πύλη της Κόλασης, με αποτέλεσμα να χάσει την σημαντικότητα της.

Η Ρωμαιοκαθολική Βασιλική του Αγίου Σερβάτιου βρίσκετε στην πλατεία Vrijthof και είναι αφιερωμένη στον Αρμένιο ιεραπόστολο Σερβάτιο, ο οποίος ήταν και ο πρώτος επίσκοπος της πόλης του Μααστρίχτ. Η σημερινή εκκλησία είναι η τέταρτη εκκλησία που χτίστηκε στο σημείο όπου ήταν και ο τάφος του Αγίου Σερβάτιου. Αρχικά στο σημείο ήταν ένα μικρό παρεκκλήσι και αντικαταστάθηκε από μια μεγαλύτερη πέτρινη εκκλησία των 6ο αιώνα. Η συνεχόμενη αύξηση των προσκυνητών δημιούργησε την ανάγκη να χτιστή μια μεγάλη εκκλησία κατά των 9ο/10ο αιώνα.