Εμπορικό πολυκατάστημα που βρίσκεται στο σημείο που βρισκόταν ο παλιός σιδηροδρομικός σταθμός Βικτώρια. Χαρακτηριστικός είναι ο πύργος του ρολογιού που ήταν τμήμα του σταθμού, ο οποίος έπαψε να λειτουργεί και γεμίστηκε το 1967. Το εμπορικό κέντρο χτίστηκε μεταξύ 1967 και 1972 και αποτελείται από δυο ορόφους. Φιλοξενεί γνωστές αλυσίδες καταστημάτων μόδας, εστιατόρια και καφετέριες.

Εντυπωσιακό μέγαρο συναυλιών που ξεχωρίζει για τη μοντέρνα αρχιτεκτονική του αποτελώντας ορόσημο του Νότιγχαμ. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και αποτελεί μέρος του συγκροτήματος που περιλαμβάνει το Βασιλικό Θέατρο (Theatre Royal). Εγκαινιάστηκε το 1982 και έχει χωρητικότητα 2.499 θέσεων. 

Πρόκειται για τον καθεδρικό ναό της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας του Νότιγχαμ. Είναι αφιερωμένος στον Άγιο Βαρνάβα και ακολουθεί γοτθική αρχιτεκτονική. Χτίστηκε μεταξύ 1841 και 1844 και το κόστος του ήταν 15.000 λίρες που αντιστοιχούν περίπου σε 1,6 εκατομμύρια λίρες σήμερα.

Είναι μια πλακόστρωτη πλατεία που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης του Νότιγχαμ  και καλύπτει έκταση 12.000 τετραφωνικών μέτρων. Θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες σε έκταση πλατείες του Ηνωμένου Βασιλείου και συχνά αποτελεί τόπο διοργάνωσης εκθέσεων, συναυλιών και διάφορων εκδηλώσεων.

Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα υπήρξε το παγκόσμιο κέντρο εμπορίας δαντέλας. Φιλοξενούσε γραφεία που συνάπτονταν οι συμφωνίες αγοραπωλησιών, αλλά και τεράστιες αποθήκες. Είναι ένα τυπικό παράδειγμα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής της Βικτωριανής εποχής και αποτελεί μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς. Σήμερα αποτελεί πολύ γνωστό τόπο διασκέδασης καθώς φιλοξενεί μπαράκια, εστιατόρια αλλά και πολλά καταστήματα.

Είναι το δημαρχείο της πόλης, βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο και κατασκευάστηκε μεταξύ 1927 και 1929. Ακολουθεί νεομπαρόκ αρχιτεκτονική, ενώ κατατάσσεται στα κτίρια εθνικής κληρονομιάς της Αγγλίας. Τέλος, ξεχωρίζει για τον επιβλητικό θόλο του που υψώνεται στα 61 μέτρα. 

Το αρχικό κάστρο χτίστηκε το 1068 από τους Νορμανδούς. Καταστράφηκε το 1651 κατά τον Αγγλικό εμφύλιο και ξαναχτίστηκε το 1660 παίρνοντας τη σημερινή του μορφή, ώστε να αποτελέσει έπαυλη του Δούκα της περιοχής. Το κάστρο κάηκε με τις ταραχές τις μεταρρύθμισης του 1832, επισκευάστηκε το 1875 και δέχτηκε την τελευταία ανακαίνισή μεταξύ 2018-2021 όπου και παρέμεινε κλειστό. Σήμερα λειτουργεί ως μουσείο και γκαλερί τέχνης.

Πρόκειται για μία βιβλιοθήκη που στεγάζει βιβλία, συγγράμματα, εφημερίδες, άρθρα, αφίσες, χαρακτικά, φυλλάδια, χάρτες, φωτογραφίες και άλλο πληροφοριακό υλικό με κοινό θέμα τη Λευκάδα. Ιδρύθηκε το 1991 και είναι το προσωπικό δημιούργημα του Αριστοτέλη Χαραμόγλη. Τα παλαιότερα χρονολογούνται από τον 15ο αιώνα και αριθμεί περισσότερους από 40 χιλιάδες έργα 810 Λευκαδίων και συνεχώς εμπλουτίζεται με νέο υλικό. Ο Χαραμόγλης ξεκίνησε τη συλλογή το 1974 και την δώρισε στο πνευματικό κέντρο το 1984. Το 1991 μετακόμισε σε δικό της κτίριο στην πλατεία Μαρκά όπου θα την βρείτε και σήμερα.

Το μουσείο παραθέτει ευρήματα από την παλαιολιθική περίοδο έως και την ρωμαϊκή εποχή. Στη συλλογή του υπάρχουν και αντικείμενα από τις ανασκαφές του Γουλιέλμου Ντάιπερφελντ (Wilhelm Dörpfeld) ο οποίος ήταν Γερμανός αρχιτέκτων και αρχαιολόγος, εργάστηκε στις ανασκαφές στην αρχαία Ολυμπία, στις ανασκαφές της Τροίας με τον Ερρίκο Σλήμαν και διατέλεσε και διευθυντής του γερμανικού αρχαιολογικού ινστιτούτου στην Αθήνα. Ο Ντάιπερφελντ υποστήριζε με θέρμη ότι η Λευκάδα είναι πραγματικά το νησί το οποίο ο όμηρος αναφέρει ως Ιθάκη.

Πρόκειται για μια σειρά βοτανικών κήπων κοντά στον ομώνυμο οικισμό. Ο οργανισμός τουρισμού της χώρας τον κατατάσσει μέσα στους 100 κορυφαίους κήπους στην Αγγλία, ενώ η συντήρηση και η λειτουργία του ορίζεται από το ίδρυμα εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς.